Kiedy Tusk na posiedzeniu rządu wyrzucił projekt ustawy Lewicy mającej na celu ograniczenie ustaw śmieciowych, wszyscy myśleliśmy, że chodzi o naciski lobbystów prywatnych koncernów (w tym medialnych), które nie życzyły sobie końca półkolonialnych zasad w polskiej gospodarce.

Chodziło w końcu o to, by umowy śmieciowe regulujące pracę w istocie etatową nie niszczyły:

• pracowników mi ich rodzin (emerytura, ubezpieczenia!)
• polskiej gospodarki i budżetu (podatki, wpływy do ZUS!)

Ale chyba nikt nie przypuszczał, że w ślad za haniebnym gestem Tuska jego podlegli pójdą jeszcze dalej.

Bo oto związki zawodowe na Poczcie Polskiej alarmują, że przełożeni zmuszają pracowników, w tym ciężko pracujących listonoszy do rezygnowania z etatów i podpisywania „umów B2B” czyli właśnie śmieciówek!

ZZ Solidarność alarmuje:

„Taki sposób działania należy kwalifikować jako presję ekonomiczną, a nie swobodną decyzję pracownika, co pozostaje w sprzeczności z podstawowymi zasadami prawa pracy oraz utrwalonym orzecznictwem sądów”

(…)

„Proponowany model B2B zachowuje kluczowe cechy stosunku pracy. Praca ma być wykonywana osobiście, w wyznaczonych miejscach/rejonach, w ramach narzuconej organizacji pracy, według zasad i standardów określanych przez pracodawcę, przy jednoczesnej ekonomicznej zależności od jednego podmiotu. Zmiana nazwy umowy nie zmienia rzeczywistego charakteru wykonywanej pracy” i jednocześnie kieruje wniosek do Okręgowego Inspektoratu Pracy w Warszawie o podjęcie kontroli w Poczcie Polskiej.

Teoretycznie i praktycznie praca na poczcie w żadnej mierze nie może podchodzić pod zlecenie (stałe godziny pracy, grafiki, stałe obowiązki, struktura, hierarchia itd) i sprawa powinna być prosta. Tym bardziej, że związkowcy wzywają na ratunek Państwową Inspekcję Pracy i

Ale to jej właśnie przetrącił kręgosłup Tusk, wyrzucając do kosza projekt ustawy o uprawnieniach Inspektorów PIP.